Bangkok, Koh Tao en Koh Samui met kinderen: vier weken met een peuter en een dreumes

Spelen in een winkelcentrum aan de rivier

In Bangkok zit arm naast rijk en oud naast nieuw. Dat zag ik nergens zo goed als in een van de grootste winkelcentra van de stad, aan de rivier. Beneden staan kraampjes onder lampionnen, een beetje zoals op straat, en daarboven zitten over pakweg zeven verdiepingen alle luxe merken. Emily was vooral weg van een roze Porsche in een showroom, en ging ervan uit dat die mee naar huis ging.

De monkey town met klimmuur en springkussens was te veel voor een dreumes die net liep, dus werd het het mini-legoland ernaast: Sander met Oliver in de ballenbak, Emily bouwde een kasteel van blokken en verdween erin. Na afloop kregen ze een softijsje. Rond twee uur is het buiten te heet voor een peuter, en een speelhoek met airco kost niets.

De dag dat alle boten naar Koh Tao uitvielen

Na vijf nachten reden we met een taxi naar het vliegveld, Emily bovenop de bagagekar met haar Frozen-rugzakje op. Naar Koh Samui vlieg je met Bangkok Airways, dat het vliegveld zelf bezit en dat terugziet in de prijs. In een uur en een kwartier krijg je nog een hele maaltijd op je tafeltje; Emily zat met haar neus tegen het raampje. Je landt tussen een paar lage, open gebouwtjes met houten daken, palmen ertussen en één bagageband. We zouden hier één nacht blijven, maar dat liep anders.

De volgende ochtend waren alle boten geannuleerd. Golven sloegen tot hoog op het zand, en de palmbomen bogen zo diep door dat Emily ze stuk voor stuk aanwees. Onze kamer was al vergeven, dus daar sta je dan, met vier rugzakken en twee kinderen die geen idee hebben waarom we niet gewoon gaan.

We vonden snel plek bij NH Collection Samui Peace Resort aan Bophut Beach, met een kinderbad en het strand op twintig stappen. Op het bed lag een handdoek met “Welcome” in groene letters en een blaadje erop, en Emily wilde die handdoek meteen mee naar huis. Ons motto werd die avond: not near the beach, but on the beach.

Een dag later deden we een nieuwe poging, met een busje naar de pier: Emily achterin, Sander met een gezicht van “vandaag gaat het lukken”. Bij de pier was het chaos. Iedereen die gisteren niet weg kon, wilde nu ook mee, en onze boot had vertraging, net als alle boten ervoor. We wachtten anderhalf uur in een volle wachtruimte, Oliver op de arm en Emily op een rugzak. Twee keer ben ik bij de balie gaan vragen of we wel in de goede rij stonden, want in die drukte wist je het op een gegeven moment niet meer.

Aan boord zochten we binnen een plek in het midden, zo laag mogelijk. Oliver sliep na een halfuur op de borst van Sander, Emily keek naar buiten alsof ze dit elke dag deed. Ik voelde de deining meer dan de kinderen.

Tip: In januari is de Golf van Thailand nog niet uitgeraasd. Boek rond een overtocht een nacht speling, en stop eten, drinken en luiers in een losse tas bovenop. Welke kust wanneer rustig is, staat bij de beste reistijd voor Thailand.

Koh Tao met kinderen

Wat een chill eiland. Op Koh Tao kozen we eerst Monkey Flower Villas, om één reden: Steve, de chauffeur. Je belt, en tien minuten later staat hij voor de deur. Er rijdt geen Grab en de pick-uptaxi’s rekenen per rit wat ze willen, dus met een slapend kind op de arm vonden we een vaste chauffeur belangrijker dan het uitzicht. Steve wist ook precies welk strandje die dag rustig was.

Ons ritme was simpel: ontbijt aan het strand tussen granieten rotsblokken, met bootjes in de verte. Emily kreeg op een ochtend een smoothiebowl met fruit en granola voor haar neus en keek ernaar alsof er een taart met kaarsjes stond. Vanaf dat moment was het elke ochtend smoothiebowl.

Daarna gingen we naar het strand. Oliver zat op een strandbedje onder een boom en ontdekte dat zand ook eetbaar is, als je het maar vaak genoeg probeert. Emily rende in haar leeuwen-badponcho over het zand en vond een touwschommel aan een boom. ’s Middags aten we in strandtentjes met menukaarten vol fruitshakes en verse kokosnoten, waar Emily zelf haar shake bestelde en Oliver in de schaduw sliep. Het klinkt saai als je het zo opschrijft, maar na Bangkok en de bootperikelen hadden we precies dit nodig. Koh Tao heeft geen lijstje met dingen die je gedaan moet hebben, en met twee kinderen onder de vier vonden we dat fijn.

Op de ochtend van de verhuizing naar de glampingtent motregende het. In een zwembad merk je dat nauwelijks, dus namen we bij Monkey Flower nog een laatste duik, met de druppels op het water. De tent was nog niet klaar. We lieten de rugzakken bij de receptie en liepen over een zandpad langs houten bungalows naar het strand, Emily voorop. We lunchten in een strandtent met roze slingers langs het rieten dak, de kinderen naast elkaar op de planken.

Daarna mochten we erin. De tent had airco, een echt bed en een bad op het terras met uitzicht op zee, en voor een kind van drie is dat gewoon een hut. Dat bad werd het vaste eind van de dag, Emily en Oliver samen erin terwijl de lucht roze werd. Op de rand van dat terras gaf Emily haar broertje uit zichzelf een kus.

Tip: Kies een glampingtent die aan het strand ligt, en laat hem bevestigen voor vier personen.

Een dag naar Nang Yuan

Vanaf Koh Tao voeren we naar Nang Yuan, het eilandje met de zandbank die je overal op Instagram voorbij ziet komen. We zaten in een bootje met een groen zonnedak, Emily in een gele handdoek gewikkeld, Oliver met zijn speen en een blik van “waar gaan we nu weer heen”.

Het is zeker niet zo leeg als op insta. De handdoeken lagen bijna tegen elkaar aan, en over de zandbank liep een stoet mensen met de telefoon omhoog. Maar het water is wel zo helder als op de foto’s. Emily dreef met haar roze zwembandjes tussen de grote ronde rotsen en lag het hele uur te lachen, en ik zat met Oliver in het ondiepe water, waar je je tenen gewoon zag liggen. Voor dat water ga ik terug, maar dan om tien uur precies.

Tien dagen Koh Samui met een huurauto

Na ruim een week namen we bepakt en bezakt de boot terug. Emily viel onderweg in slaap, opgekruld op een rode stoel met haar roze koptelefoon op, en werd pas wakker toen we aanmeerden. Sander en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde: even geen boten meer.

Dus bleven we tien dagen bij Bo Phut Resort & Spa, in een huisje direct aan het strand, met een huurauto voor de deur. ’s Ochtends deden we een uitje van hooguit drie uur en ’s middags lagen we bij het zwembad. De rugzakken zijn in die tien dagen niet één keer dichtgegaan. We hoefden geen taxi’s of boten meer te regelen en niet meer aan nieuwe kamers te wennen, en daardoor werd dit het beste deel van de reis.

Tip: Je Nederlandse rijbewijs geldt in Thailand alleen met een internationaal rijbewijs erbij, en je rijdt links; na een dag voelde dat voor Sander gewoon. Vraag bij het reserveren naar autostoeltjes.

Wat we het meest deden? Zwemmen, zwemmen, zwemmen. Oliver ging met zijn oranje zwembandjes op mijn arm het water in en kraaide het hele zwembad bij elkaar. Emily sprong er elke keer in alsof het de eerste keer was. Tussendoor dronken we koffie bij een tentje in de buurt en haalden we ijsjes; na een ijslolly was de mond van Emily knalrood.

Onze favoriete uitjes op Koh Samui met kinderen

Van alleen aan het zwembad liggen worden we ook zo lui. Met de auto deden we om de dag een uitje, gepland rond de slaapjes van Oliver. Deze vijf liggen allemaal op een half uur rijden van Bophut, en voor elk heb je één ochtend nodig.

1. 1

   Olifanten voeren bij Samui Elephant Haven

   

   Wij kiezen alleen plekken waar je olifanten voert en verder met rust laat, zonder ritjes, wassen of shows. De olifanten hier werkten vroeger in het circus of droegen toeristen; nu krijgen ze alleen nog fruit en rijstballetjes die je zelf kneedt. Emily stond trots bij een houten schaal vol rijst en banaan. Toen een slurf over het hek naar haar kwam, deed ze een stapje achteruit, keek naar mij en hield toen toch haar hand uit. Best een beetje spannend, maar echt een toffe ervaring. Oliver keek vanuit de buggy mee, met zijn mond open.

   Tijd

   een ochtend

   Met een dreumes

   kan, de buggy staat op het overdekte platform

2. 2

   De reuzenvissen van Wat Plai Laem

   

   Van de twee tempels in het noordoosten won deze het bij de kinderen, want hier voer je de vissen. Die zijn gigantisch, en er zwemmen wat schildpadjes tussendoor. Terwijl Emily het voer gooide, keek Oliver met open mond hoe een vis zo groot als hijzelf naar boven kwam. Bij een tempel met kleine kinderen helpt het als er één ding is dat zij zelf mogen doen; de rest nemen ze dan op de koop toe.

   Tijd

   een half uur tot een uur

   Kleding

   schouders en knieën bedekt, omslagdoek in de tas

3. 3

   De Big Buddha van Wat Phra Yai

   

   De gouden Boeddha is zo groot dat we met z'n vieren nauwelijks op de foto pasten, en juist dat vond Emily geweldig. In een tempelhal met muurschilderingen tot aan het plafond ging Emily midden op het rode tapijt staan alsof ze er woonde. Met een peuter is één ochtend tempels genoeg: daarna zijn de benen moe en wil iedereen eten.

   Tijd

   een half uur

   Buggy

   blijft beneden, er zijn trappen

   Combineer

   met Wat Plai Laem, vlakbij

4. 4

   Lunch met olifanten in het uitzicht bij Wild Child Organic Kitchen

   

   Na de tempels kozen we iets luxers. Het restaurant van het Wild Cottages Elephant Sanctuary Resort kijkt over een zwembad en een groot gazon uit op de olifanten, en we hebben er heerlijk gegeten. Na de lunch mochten we ze voeren. Voor Emily was het de tweede keer deze reis, en deze keer deed ze geen stapje achteruit.

   Tijd

   twee uur

   Reserveren

   doordeweeks voor de lunch niet nodig

5. 5

   De Tan Rua-waterval, met Oliver in de draagzak

   

   Het pad begint bij een café met een zipline en houten loopbruggen door de jungle. De zipline sloegen we over; Emily leek het wel wat en heeft er de rest van de dag nog over gepraat. Daarna klimt het 20 tot 30 minuten over stenen omhoog, met een touw op de steile stukken. Emily klom met Sander vlak achter zich helemaal zelf, haar blauwe hoedje scheef. Mis je Oliver op de foto's? Die lag te tukken op mijn rug. Boven keek Emily met haar hand boven haar ogen omhoog naar het water, en terug ging een stuk sneller, want beneden wachtte het café.

   Klimmen

   20 tot 30 minuten

   Dreumes

   in de draagzak, de buggy blijft in de auto

Drie nachten Bangkok toe, bij Lumphini Park

We vlogen terug vanaf het leukste vliegveld dat ik ken, Samui Airport, en sliepen nu bij Sindhorn, met een infinity pool op het dak tussen de torens. Voor een korte stop met kinderen kies ik deze buurt van Bangkok: de Skytrain om de hoek en een park om in te rennen. De oude stad is mooier om te wandelen, deze kant is makkelijker.

’s Avonds zwommen we tussen de lichtjes van de stad, sprongen Sander en Emily bij schemering om het hardst op het dakterras, en aten we Koreaans op het dak: bibimbap in een stenen pot en kip op een hete plaat. Na vier weken rijst en noedels at Emily voor het eerst weer een heel bord leeg.

1. 1

   Varanen spotten in Lumphini Park

   

   Rond het meer, met de wolkenkrabbers erachter, stak een varaan het gras over: een hagedis zo lang als Emily. Zij bleef stokstijf staan, Oliver wilde er juist naartoe. We zagen er die ochtend nog een paar. Ga vroeg, voordat het heet wordt, en houd kleine kinderen dicht bij je.

   Tijd

   een uur rond het meer

2. 2

   Tussen de kwallen bij SEA LIFE Bangkok Ocean World

   

   Het was behoorlijk warm, dus kozen we iets binnen. We gingen met de Skytrain, voor Emily al een uitje op zich. Oliver wees met zijn hele arm naar de roze kwallen, Emily lag languit in een doorzichtige buis tussen de kwallen, en in de tunnel zwommen haaien over ons heen. Het hoogtepunt waren toch de pinguïns: Emily stond er met haar neus tegen het glas.

   Waar

   in Siam Paragon, bij Skytrain-station Siam

   Beste moment

   bij opening, tegen lunchtijd wordt het drukker

   Eten

   in Siam Paragon zelf, dan hoef je de hitte niet meer in

3. 3

   Een veel te grote Thai iced tea bij Mango Tree

   

   Om het af te leren bestelden we een Thai iced tea met een berg slagroom erop. Sander kreeg een beker waar Oliver bijna in had gepast. Daarna door naar Bali. Oliver was niet heel blij tijdens de vlucht, maar we hebben het weer gered.

Wat we anders zouden doen

• De eerste keer op Koh Samui meteen twee nachten boeken. Hoe je boten en nachten achter elkaar zet, lees je bij eilandhoppen in Thailand.
• Minder stops maken en langer op één plek blijven. Twee kinderen onder de vier hebben meer aan een vast zwembad dan aan een nieuw uitzicht. Kijk bij onze rondreisroutes door Thailand.
• Om tien uur precies op Nang Yuan zijn, voordat de drukte komt, en er dan een halve dag blijven.
• De monkey town in Bangkok bewaren voor als Oliver zelf kan klimmen.

Wat we precies zo zouden houden: de eerste dagen in Bangkok zonder plannen, een hotel met een zwembad op elke stop, Steve op Koh Tao en de huurauto op Koh Samui.

De winter erna deden we het zo, zonder één boot: onze roadtrip door Thailand met kinderen. Dit was het eerste deel van drie maanden Thailand en Bali met kinderen. Op Bali gingen we terug naar Sidemen, wat echt een beetje als thuiskomen voelde, en daar gingen de laptops weer open: Sidemen, Ubud en Munduk met kinderen. Wat je vooraf regelt, staat bij visum en inreisregels en Thailand met kinderen.