Hoi An met kinderen: ons reisverslag met Cam Ranh en Da Nang

Onze route door Midden-Vietnam in een maand

Heb je drie weken, schrap dan Cam Ranh en houd Hoi An heel: een zwembad en een massage vind je daar ook. Hoe de reis begon, lees je in Hanoi en Ninh Binh met kinderen.

Twee weken Hoi An met kinderen

In Hoi An wilden we een ander ritme: ’s ochtends fietsen, lunchen waar we uitkwamen, ’s middags het zwembad. Strand, rijstvelden, eettentjes en de oude stad liggen op fietsafstand van elkaar. De stad is ontzettend gezellig, met marktjes, mooie gebouwen en barretjes. In een daarvan waagde Emily een dansje. Een tafel toeristen klapte mee, en daarna was ze niet meer van de dansvloer af te krijgen, tot Oliver ook mee wilde doen en over zijn eigen voeten viel. Langs het water maken ze houtwerk gewoon op de grond voor de winkel. Prachtig om te zien, alleen paste er niets meer in onze koffers.

Die selfie bij de tempelpoort, met het ronde venster weerspiegeld in de vijver, is een van mijn favoriete foto’s van de hele reis. Oliver in de draagzak, Emily met haar bruine knuffel, en iedereen keek tegelijk naar de camera. Met twee kleine kinderen is dat zeldzaam.

Emily wilde in elke lampionnenwinkel naar binnen en koos er per winkel minstens drie uit die mee naar huis moesten. Elke keer legden we uit dat de koffers echt vol zaten. Uiteindelijk ging ze tevreden op een bankje voor een wand vol lampionnen zitten, en die foto was voor haar genoeg.

Zo hielden we het makkelijk:

• Neem een draagzak mee. In de smalle straatjes en op de volle kade is een buggy ’s avonds alleen maar bagage.
• Slaap aan de rand van de stad, met fietsen met kinderzitje bij de deur. De oude stad is dan tien minuten fietsen.
• Check het kinderzitje op voetsteunen, een riempje en of het echt vastzit.
• Wil je een lampion mee naar huis, koop dan een opvouwbare. Die past plat in de koffer.

Onze favoriete uitjes rond Hoi An met kinderen

1. 1

   Fietsen door de rijstvelden

   

   Bij ons eerste adres stonden fietsjes klaar, eentje met een kinderzitje achterop voor Oliver. De paden waren nat en de lucht hing laag boven het groen, en toch vonden de kids het heerlijk. De rit tussen de rijstvelden was voor hen al een uitje. Dit was leuker dan een betaalde tour, omdat je stopt waar de kinderen iets zien.

   Hoe lang

   een ochtend

   Let op

   vlakke betonpaden, na regen glad

2. 2

   Een lampionnenbootje op de rivier

   

   Net als alle toeristen gingen we het water op, in de schemering, Emily naast me op het bankje en de roeier achterin. Ze zette een lampionnetje met een kaarsje in de rivier en deed een wens die ze voor zich hield. Het is druk, met tientallen bootjes en volle kades, maar vanaf het water zie je de verlichte huizen, en voor Emily was het een hoogtepunt van Vietnam. Met Paul deden we het nog een keer, iets vroeger, met Emily en Paul allebei in een oranje zwemvest tegenover de roeier. Het stond hem goed.

   Hoe lang

   een half uur

   Tip

   stap in de schemering in, dan ben je op tijd terug

3. 3

   Snorkelen bij de Cham-eilanden

   

   Vroeg opstaan, want de boot vertrok om 8.00 uur, maar voor het eerst in dagen scheen de zon. We stopten op twee snorkelplekken: weinig gekleurd koraal, wel veel vissen en zeesterren. Emily hield in het begin Sanders hand vast en liet die daarna los om zelf achter een groepje visjes aan te gaan. Na elke stop kwam ze met nat haar en een grote grijns aan boord. Oliver bleef bij mij en vond spetteren vanaf het trapje meer dan genoeg.

   Hoe lang

   een hele dag, met strandlunch

   Vraag naar

   zwemvesten en maskers in kindermaat

4. 4

   De tempelruïnes van My Son

   

   Het oude religieuze centrum van Champa staat op de werelderfgoedlijst en het terrein is super groot: eerst een stuk met een elektrisch karretje, daarna lopen langs de ruïnes. Met een vierjarige weet je hoe dat afloopt, dus vertelden we Emily dat Mickey Mouse en zijn vrienden hier wonen. Bij elke toren keek ze of Minnie of Donald thuis was, ze klom tegen een boomstam op en wilde Oliver per se mee naar binnen nemen in elke deuropening. Sander mist op de foto's, die vloog de drone; Paul droeg Oliver. Bij de lunch tussen de palmen werkte Oliver zich door een bord rijst alsof hij zelf de hele dag had gelopen.

   Hoe lang

   een ochtend, met de scooter erheen

   Mee

   draagzak, water en een regenjas

5. 5

   VinWonders Nam Hoi An

   

   VinWonders is pretpark, waterpark en dierenpark in één. Bij de River Safari vaar je langs de dieren, dus ook een peuter blijft kijken. Emily wilde vooral naar het waterpark, Oliver naar de dieren, en zo verdeelden we de dag. Het werd een happy day: op de terugweg sliepen ze allebei binnen vijf minuten.

   Open

   9.00 tot 18.00 uur, weekend tot 19.00 uur

   Kinderen

   1 tot onder 1,40 m kindertarief; onder 1 m gratis

6. 6

   De Hoi An Memories Show

   

   Eerst zagen we in het park heel veel minishows, daarna de grote show op een eiland in de rivier, met zo'n 500 spelers. Emily keek het hele uur met open mond, vooral bij de bruiloft van een prinses met een koning van Champa. Oliver hield het tot de helft vol en sliep daarna op mijn schoot; de minishows vond hij leuker.

   Tijd

   20.00 tot 21.00 uur, niet op dinsdag

   Tickets

   volwassen toeristen vanaf 600.000 dong; kinderen 1 tot onder 1,40 m vanaf 300.000 (najaar 2026)

   Regen

   de show gaat door, je krijgt een regenjas

   Met kinderen

   middagdutje vooraf, plaatsen aan de zijkant

Na het snorkelen lunchten we op een strand. Oliver wachtte elke golf op; elke golf was weer een verrassing, en hij gierde. Paul lag met zijn pet over zijn ogen op de boot en verklaarde dit tot de beste dag van zijn bezoek. Op de terugweg klom Emily met veel doorzettingsvermogen in een paal op de boot, en dat heeft ze de rest van de reis aan iedereen verteld, ook aan mensen die geen Nederlands spraken. Zo’n dag werkt met een kleuter én een peuter alleen als een ouder bij de peuter blijft. Spreek dat vooraf af.

Het scooterrondje van de verhuurder

Toen onze vriend Paul tien dagen uit Nederland overkwam, wilden we hem meer van de omgeving laten zien. We reden een scooterrondje dat de verhuurder tipte, langs dorpjes waar je steeds toegang betaalt. Ik had gehoopt wat van het dagelijks leven te zien. Bij het pottenbakkersdorp voelde het vooral als van verkoopplek naar verkoopplek rijden: mooi servies, maar niets dat de kinderen vasthield. Emily ging in een reusachtige terracotta pot zitten en vond dat het leukste deel van de dag. Zelf richting het strand rijden en stoppen waar de kinderen iets zien is gratis en leuker.

Wat we anders zouden doen

1. Ik zou in Hoi An op één adres blijven. Wij verhuisden een paar keer, en elke verhuizing met twee kleine kinderen kostte een halve dag inpakken en een middag wennen.
2. De Hai Van-pas zou ik niet meer vastknopen aan een hotel. Wij moesten gaan, mist of niet. Met een dag speling kies je zelf het heldere moment, en zie je wat je boven had moeten zien.
3. Elke dag gaan de regenjassen mee in de tas. In maart regende het bij My Son, in de grotten en op de pas; alleen op de dag naar de Cham-eilanden hadden we ze niet nodig.
4. De rest houden we precies zo: rust aan het begin en het eind, het lampionnenbootje twee keer, en Paul tien dagen mee.

Eind maart vlogen we van Da Nang terug naar Bangkok, waar Sander en ik twintig jaar samen vierden met een avond uit eten, vooral terugkijkend op drie maanden met z’n vieren. De Hai Van-pas wil ik nog eens zien op een heldere dag. Verder zou ik weinig veranderen: konijnen voeren in Cam Ranh, fietsen rond Hoi An en nog één glijbaan in Da Nang. Op de terugweg dacht ik vooral aan de middagen waarvoor we niets hadden gereserveerd. De hele winter staat in drie maanden Thailand, Bali en Vietnam met kinderen, en meer verhalen vind je bij de reisverslagen.